Gra w kolory! cz.3

Był poniedziałek rano. Jak wielu ludzi na naszym etapie życia szliśmy na zajęcia. Traf chciał, że prawie w to samo miejsce. Padał śnieg. Nie przejmując się zbytnio tym faktem rzucaliśmy się śnieżkami i interpretowaliśmy magiczne kształty nagich gałęzi drzew.

- Jak się czujesz? – spytałam nagle czując jak powoli przemakają mi buty.

- W porządku, a Ty? – odpowiedział radośnie.

- Nie o to pytam. Pytam o niebieskie niebo.

- Aaa... żółto. A Ty? Może biało? – krzyknął rzucając mnie w śnieg

***

Już grudzień, a śniegu brak. 

Może magia słów pomoże...

 

Gra w kolory cz.2

Od tego momentu pytałam go o wszystko. Niektóre zjawiska i rzeczy postrzegał jak wszyscy. Ich kolory były oczywiste, a czasem wręcz nudne jak ciemnobrązowe drzwi. Miłość była czerwona, pieniądze – zielone, a śmierć straszyła czernią. Na pytania o nie odpowiadał szybko, nie zastanawiał się. Te kolory nie pomagały. Od razu było widać, że to wpływ otaczającego go świata, a nie własne myśli. Co najgorsze, dotyczyły spraw bardzo istotnych… Ale musiała być metoda!

Gra w kolory!

- A jaki kolor mają marzenia?

- Jasnoróżowy.

- Dlaczego?

- Nie wiem.

Ta rozmowa miała miejsce dość dawno, w parku. Siedzieliśmy na ławce, a On po raz kolejny porównał sytuację z kolorem.

- Dlaczego tak o tym myślisz? – spytałam.

- Kolorami? Nie wiem. – spojrzał na drzewo obok. – Tak jest mi łatwiej.

Zapragnęłam zrozumieć człowieka, którego znałam zaledwie od kilku dni.

***

 To pierwszy fragment kolorowej historii. Miłego czytania :)

TeeMee